เด็กคนหนึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นออทิสติก ฉันจะทำอย่างไรเพื่อไม่ให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของเขา และจะช่วยเหลือเขาได้อย่างไร?

เด็กออทิสติก: เรื่องราวของซานาทเกี่ยวกับการเข้าเรียนและการเปลี่ยนแปลงครั้งแรกในโปรแกรม LTP®

ซานัต จากเมืองอัสตานา ประเทศคาซัคสถาน เล่าถึงลูกชายของเธอและประสบการณ์ในการขอความช่วยเหลือ ในขณะที่บันทึกเสียง ลูกชายของเธออายุ3 ปี 7 เดือนและครอบครัวของเธอได้เข้าร่วมโครงการ LTP® มาประมาณหนึ่งเดือนแล้ว

ในบทวิจารณ์ของเธอ คุณแม่ได้เล่าถึงปัญหาที่พวกเขาพบเจอ ประสบการณ์ของเธอจากคลาสเรียนก่อนหน้านี้ และการเปลี่ยนแปลงแรกที่เธอสังเกตเห็นหลังจากเริ่มเข้าร่วมโปรแกรม

อะไรทำให้คุณแม่ไม่สบายใจคะ?

ตามคำบอกเล่าของจาแนต ลูกชายของเธอกินอาหารเพียงสองหรือสามอย่างเท่านั้น อาหารหลักของเขาประกอบด้วยขนมปังและขนมหวานเป็นส่วนใหญ่ เขาป่วยเป็นท้องผูกเรื้อรัง ปวดท้องอย่างรุนแรง และนอนไม่หลับ

เขาจะวิ่งหนีแม่ไปตามถนน นอกจากนี้ เธอยังสังเกตเห็นว่าเขามีอาการหมกมุ่นอยู่กับการกระทำเดิมๆ พูดน้อย และไม่สามารถเข้าใจภาษาพูดได้

สำหรับครอบครัวนี้ สิ่งเหล่านี้คือความท้าทายในชีวิตประจำวัน ได้แก่ การให้อาหารลูก การพาลูกเข้านอน การรับมือกับความไม่สบายตัว และการหาวิธีที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับลูก

การค้นหาความช่วยเหลือดำเนินไปอย่างไร?

ซานัตอธิบายว่า ตลอดระยะเวลาสองปีครึ่งที่ผ่านมา ครอบครัวของเธอได้ลองใช้การบำบัดด้านการพูด การบำบัดด้านการบูรณาการประสาทสัมผัส การออกกำลังกายแบบปรับตัว และการบำบัด ABA แต่เธอกล่าวว่า การบำบัดเหล่านี้ไม่ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวันของเธออย่างที่เธอหวังไว้

คุณแม่จำได้ดีถึงการออกกำลังกายที่ลูกชายต้องทำทั้งน้ำตาและขัดขืน เธอย้ำว่าในช่วงเวลานั้น ลูกนอนหลับไม่สนิท กินอาหารน้อย และปวดท้อง

ต่อมา ซานัตเริ่มมองสถานการณ์นี้แตกต่างออกไป เธอเริ่มให้ความสำคัญกับความเป็นอยู่ที่ดีและสภาพจิตใจของลูกตลอดทั้งวันไม่ใช่แค่การทำการบ้านเพียงอย่างเดียว

คุณแม่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างในเดือนแรกของการใช้ LTP®?

ในขณะที่เขียนรีวิวนี้ ครอบครัวดังกล่าวเข้าร่วมโครงการมาได้ประมาณหนึ่งเดือนแล้ว จานัตกล่าวว่าโภชนาการเป็นความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดในช่วงเริ่มต้น

ตามคำบอกเล่าของเธอ ภายในสองสัปดาห์แรก ลูกชายของเธอเริ่มกินอาหารที่ปรุงเองที่บ้านและอาหารที่เขากินเป็นประจำก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ไม่กี่อย่างอีกต่อไป แม่ของเขาบอกว่า ณ เวลาที่บันทึกเสียงนี้ ลูกชายของเธอเลิกกินของหวานและขนมปังที่เขาชอบมาแล้วสามสัปดาห์

นอกจากนี้ Zhanat ยังสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในความเป็นอยู่ที่ดีในชีวิตประจำวันของเธอด้วย:

• ฝัน: เธอเล่าว่า เด็กเริ่มนอนหลับได้ดีขึ้น
• เก้าอี้: คุณแม่รายงานว่าลูกชายของเธอเริ่มเข้าห้องน้ำทุกวันแล้ว
• กิจกรรมหลากหลาย: แนวคิดและภาพใหม่ๆ เริ่มปรากฏขึ้นในงานประติมากรรม

แทนที่จะทำแบบเดิมๆ ลองหาไอเดียใหม่ๆ สำหรับงานประติมากรรมดู

นอกจากนี้ Zhanat ยังเล่าถึงช่วงเวลาที่ลูกชายของเธอเล่นดินน้ำมัน เป็นเวลาประมาณหนึ่งปีที่ลูกชายของเธอทำซ้ำไอเดียเดิม คือปั้นคำที่เกี่ยวข้องกับ "แตงโม" ซ้ำๆ กัน

ก่อนการบันทึกเสียงไม่นาน คุณแม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง: เด็กชายเริ่มวาดรูปสายรุ้ง อมยิ้มหลากสี และคำหรือหัวข้ออื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการ์ตูนเรื่องโปรดของเขา คือ "รถแทรกเตอร์สีฟ้า" และ "แมวสามตัว"

สำหรับ Zhanat นี่เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนว่ากิจกรรมประจำวันของเด็กเริ่มมีความหลากหลายมากขึ้น

ประสบการณ์นี้มีความหมายอย่างไรต่อครอบครัว?

ประเด็นหลักในเรื่องราวของ Zhanat คือการเปลี่ยนแปลงที่เธอเห็นในบ้าน: ในเรื่องโภชนาการ การนอนหลับ การขับถ่าย และกิจกรรมต่างๆ ที่ลูกชายของเธอทำได้อย่างอิสระ

คุณแม่เน้นย้ำว่าครอบครัวของเธอยังเพิ่งเริ่มต้นโครงการเท่านั้น เธอแบ่งปันประสบการณ์กับผู้ปกครองคนอื่นๆ ที่กำลังมองหาความช่วยเหลือมาเป็นเวลานานและกังวลว่าผลลัพธ์จะไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง

เรื่องราวนี้ได้รับการเล่าขานใหม่โดยอิงจากวิดีโอคำให้การส่วนตัวของ Zhanat การเปลี่ยนแปลงที่บรรยายไว้นั้นถ่ายทอดด้วยคำพูดของเธอเองและสะท้อนถึงประสบการณ์ของครอบครัวเธอ

รายงาน » ก่อนและหลัง »
กลุ่ม: 24 พฤศจิกายน
วันที่: 11 ธันวาคม 2024
เริ่มเรียน: 18 พฤศจิกายน 2024
ผู้ปกครอง: จันนัต
เด็ก: ฮาคิม อายุ 3 ปี 7 เดือน
ประเทศ: คาซัคสถาน
ก่อนเข้ารับการบำบัดด้วย LTP:
— รับประทานผลิตภัณฑ์ 2-3 อย่างในอาหาร (เช่น ขนมปัง ขนมปังอบ คุกกี้)
— ตื่นกลางดึก 3-5 ครั้ง (เนื่องจากปวดท้อง)
- ท้องผูก
- ออกไปข้างนอกแล้ววิ่งไปซื้อขนมที่ร้านทันที
— ผมหมกมุ่นอยู่กับการปั้น (ผมปั้นสิ่งเดิมซ้ำทุกวัน)

หลังจาก :
- รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพเป็นประจำ
— การเลือกสรรหายไป
— เริ่มลองใช้ผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ
- เริ่มเล่นกับฉันบ่อยขึ้น
- ขอให้เก็บโทรศัพท์แล้วไปเล่นกับมัน
— ฉันเริ่มสังเกตว่าใครเข้าออกบ้านหลังนั้นบ้าง
— เริ่มสร้างคำใหม่
— เขาเริ่มเรียกฉันว่า “แม่” เวลาที่เขาต้องการอะไรจากฉัน
— เริ่มใช้เวลาอยู่กับฉันมากขึ้น ไม่ใช่อยู่คนเดียวอีกต่อไป
— ฉันอยากเล่นหิมะข้างนอก ฉันเลยเล่นหิมะ
— รูปลักษณ์ดูตั้งใจมากขึ้น
- เขาเริ่มตรวจสอบต่างหูและห่วงเจาะหูของฉัน
- การนอนหลับของฉันดีขึ้นแล้ว
—สงบลงแล้ว
- เริ่มตะโกนน้อยลงโดยไม่มีเหตุผล
—หยุดโบกแขนเหมือนผีเสื้อแล้ว
- เข้าห้องน้ำทุกวัน
— ไม่ต้องวิ่งไปซื้อขนมที่ร้านอีกแล้ว

โดยรวมแล้ว เด็กเริ่มรู้สึกดีขึ้นและสงบลง