Recenzja metody LTP przez rodziców: Osiągnięcia dziecka z autyzmem
Chciałabym podzielić się wynikami, jakie osiągnęliśmy stosując metodę LTP. Moja córka Mirra ma trzy i pół roku i zdiagnozowano u niej autyzm. Ukończyła kurs w styczniu 2024 roku w Kazachstanie. Teraz, 26 kwietnia 2024 roku, obserwuję znaczną poprawę w jej zachowaniu i rozwoju.
Oto niektóre osiągnięcia Mirry:
- Spokojnie wychodzi z domu i czeka, aż ktoś ją ubierze, pomaga jej się ubrać i próbuje sama założyć buty. Wcześniej było to prawdziwe wyzwanie z histerią.
- Zanim do mnie podejdzie, podejdzie do nauczycielki, dotknie jej dłoni i poczeka na zgodę, żeby podejść do mnie. Wcześniej nie lubiła spacerować i zawsze siedziała w wózku lub na rękach.
- Podaje ci rękę, gdy ją wyciągasz, chodzi radośnie i uwielbia wchodzić po schodach. Wcześniej kategorycznie odmawiała samodzielnego chodzenia.
- Reaguje na swoje imię, ale nie zawsze. Wcześniej w ogóle nie reagowała na swoje imię.
- Szuka swego brata, prosi go, żeby się z nią bawił, przytula go i całuje. Wcześniej nie zauważała swoich bliskich.
- Zjada wszystkie potrawy, które ugotuję. Kiedyś była bardzo wybredna, jeśli chodzi o jedzenie.
- Z przyjemnością pije wodę w dużych ilościach i nauczyła się pić przez słomkę, z miski lub kubka. Wcześniej w ogóle nie piła wody.
- Potrafi samodzielnie usiąść na nocniku, ale jeszcze nie załatwia swoich potrzeb. Kiedyś bała się widoku nocnika.
- Potrafi bez problemu obejść się bez telefonu i gadżetów, a gdy już się nimi znudzi, sama je oddaje. Wcześniej nie potrafiła bez nich żyć i była histeryczna.
- Z wielką ciekawością patrzy przez okno. Wcześniej patrzyła na telefon tylko wtedy, gdy jechaliśmy samochodem.
- Przygląda się zwierzętom i zwraca na nie uwagę, dopóki nie podejdą bliżej i nie wykażą zainteresowania. Kiedyś bardzo bała się zwierząt.
- Dobrze rozumie pochwały i krytykę, oczekuje pochwał „DOBRA ROBOTA”. Wcześniej nie rozumiała pojęcia pochwały i krytyki.
- Chce spać, więc idzie i kładzie się. Wcześniej, przy wykonywaniu rytuałów, zasypianie zajmowało jej dużo czasu.
- Zacząłem rzadziej chodzić na palcach. Kiedyś cały czas chodziła na palcach.
- Podchodzi do znanej sobie osoby, odwraca jej dłoń w kierunku swojej twarzy i patrzy jej w oczy. Wcześniej nigdy nie patrzyła nikomu w oczy oprócz mnie.
- Bawi się zabawkami, sprząta szafki i półki. Wcześniej nie bawiła się zabawkami; rzucała nimi i gryzła.
- Sama podchodzi do mnie, prosi, żebym się z nią pobawił, uwielbia się przytulać. Wcześniej miała trudności z odwiedzinami i nie nawiązywała kontaktu.
- Podczas wizyt spokojnie przygląda się zakazanemu jedzeniu, czasami je bierze i wącha. Wpadała w histerię za każdym razem, gdy na imprezie zobaczyła zakazaną osobę.
- Pierwszym świadomie wypowiedzianym słowem skierowanym do mojej babci było „APA”. Wcześniej nic nie mówiła.
- Sama wybiera, w co się ubrać. Wcześniej nie przywiązywała wagi do tego, co nosi.
- Zanim otworzył drzwi, zapukał. Nie mogła wcześniej otworzyć drzwi.
- Biegnie do łazienki, wskazuje na szczotkę, bierze ją do ręki i czyści najlepiej, jak potrafi. Wcześniej, do trzeciego roku życia, nie pozwalała mi myć sobie zębów.
- Podchodzi do ręcznika i wyciera twarz i ręce. Wcześniej nie pozwalała mi myć twarzy i jej wycierać.
Te osiągnięcia dowodzą, że metoda LTP rzeczywiście działa i może pomóc dzieciom z autyzmem w rozwoju i adaptacji do otaczającego je świata. Jestem wdzięczny specjalistom, którzy pomogli nam podczas kursu i będę nadal stosował się do ich zaleceń.
