Dziecko z autyzmem: historia zajęć Żanat i pierwszych zmian w programie LTP®
Żanat z Astany w Kazachstanie opowiada o swoim synu i swoich doświadczeniach z szukaniem pomocy. W momencie nagrania chłopiec miał 3 lata i 7 miesięcy , a rodzina uczestniczyła w programie LTP® od około miesiąca.
W swojej recenzji matka opowiada o napotkanych trudnościach, o swoich doświadczeniach z poprzednich zajęć i o pierwszych zmianach, jakie zauważyła po rozpoczęciu programu.
Co dręczyło mamę?
Według Żanat, jej syn jadł tylko dwa lub trzy posiłki. Jego dieta składała się głównie z chleba i słodyczy. Cierpiał na przewlekłe zaparcia, silne bóle brzucha i problemy ze snem.
Uciekał od matki na ulicę. Zauważyła również wyraźną fiksację na tym samym, niemożność mówienia i rozumienia języka mówionego.
Dla rodziny stanowiły one codzienne wyzwania: karmienie dziecka, układanie go do snu, radzenie sobie z dyskomfortem i znajdowanie sposobu na interakcję z dzieckiem.
Jak przebiegały poszukiwania pomocy?
Żanat wyjaśnia, że w ciągu ostatnich dwóch i pół roku rodzina korzystała z terapii logopedycznej, integracji sensorycznej, adaptacyjnego wychowania fizycznego i terapii ABA. Jednak, jak twierdzi, sesje te nie przyniosły oczekiwanych zmian w jej codziennym życiu.
Matka szczególnie pamięta ćwiczenia fizyczne, które jej syn musiał wykonywać pomimo łez i oporu. Podkreśla, że w tym czasie dziecko źle spało, jadło mało i odczuwało bóle brzucha.
Później Zhanat zaczęła patrzeć na tę sytuację inaczej. Zaczęło jej zależeć na dobru dziecka i jego stanie psychicznym w ciągu dnia , a nie tylko na odrabianiu prac domowych.
Jakie zmiany zauważyła mama w pierwszym miesiącu stosowania leku LTP®?
W momencie sporządzania tej recenzji rodzina uczestniczyła w programie od około miesiąca. Żanat podaje odżywianie jako najważniejszą początkową zmianę.
Według niej, w ciągu pierwszych dwóch tygodni jej syn zaczął jeść domowe posiłki , a jego dotychczasowa dieta nie ograniczała się już do kilku produktów. Jego matka twierdzi, że w momencie nagrania syn już od trzech tygodni obywa się bez słodyczy i ulubionego pieczywa.
Zhanat zauważa również zmiany w swoim codziennym samopoczuciu:
- Śnić: Według niej dziecko zaczęło lepiej spać.
- Przewodniczący: Matka twierdzi, że jej syn zaczął chodzić do toalety codziennie.
- Różnorodność zajęć: W rzeźbie zaczęły pojawiać się nowe tematy i obrazy.
Zamiast tego samego, nowe pomysły na rzeźbienie
Żanat opowiada również o swoim czasie spędzonym z plasteliną. Przez około rok jej syn powtarzał ten sam pomysł: ulepił to samo słowo związane z „Kokomelonem”.
Na krótko przed nagraniem matka zauważyła zmianę: chłopiec zaczął tworzyć tęcze, wielokolorowe lizaki oraz inne słowa i motywy związane ze swoimi ulubionymi kreskówkami: „Niebieski traktor” i „Trzy koty”.
Dla Zhanat stało się to zauważalnym przykładem tego, jak zwykłe zajęcia dziecka zaczęły stawać się bardziej różnorodne.
Co to doświadczenie oznacza dla rodziny?
Najważniejszą rzeczą w opowieści Zhanat są zmiany, jakie zaobserwowała w domu: w odżywianiu syna, jego śnie, regularności wypróżnień i samodzielnych czynnościach.
Matka podkreśla, że rodzina jest dopiero na początku programu. Dzieli się swoimi spostrzeżeniami z rodzicami, którzy również od dawna szukają pomocy i martwią się brakiem oczekiwanych rezultatów.
Ta opowieść oparta jest na osobistym świadectwie Żanat, zaprezentowanym w formie nagrania wideo. Opisane zmiany zostały przedstawione jej własnymi słowami i odzwierciedlają doświadczenia jej rodziny.
RAPORT » PRZED I PO»
GRUPA: 24 listopada
DATA: 11.12.24
ROZPOCZĘCIE KURSU: 18.11.224
RODZICE: Żannat
DZIECKO: Hakim, 3 lata i 7 miesięcy
KRAJ: Kazachstan
Przed LTP:
— 2-3 produkty w diecie (chleb, bułki, ciasteczka)
— budziłem się w nocy 3-5 razy (z powodu bólu brzucha)
- zaparcie
- wychodzi na dwór i od razu biegnie do sklepu po słodycze
— Byłem zafascynowany rzeźbieniem (rzeźbiłem to samo każdego dnia)
Po :
- je regularne, zdrowe jedzenie
— selektywność zanika
— zaczęliśmy próbować nowych produktów
- zaczął się ze mną częściej bawić
- prosi o odłożenie telefonu i zabawę nim
— Zacząłem zwracać uwagę na to, kto wchodzi i wychodzi z domu.
— zaczął formować nowe słowa
— zaczął nazywać mnie „mamo”, kiedy czegoś ode mnie potrzebował
— zaczął spędzać ze mną więcej czasu osobiście, a nie sam
— Chciałem bawić się śniegiem na zewnątrz, więc bawiłem się śniegiem.
— wygląd stał się bardziej świadomy
- Zaczął oglądać moje kolczyki i kolczyki w płatkach uszu.
- mój sen się poprawił
— stał się spokojniejszy
- zaczął krzyczeć mniej bez powodu
— przestał machać rękami jak motyl
- toaleta codziennie
— nie biega już do sklepu po słodycze
Ogólnie rzecz biorąc, dziecko zaczęło czuć się lepiej i stało się spokojniejsze.
