Padaczka, opóźnienie rozwoju

Leczenie padaczki.

Trudno uwierzyć, że zaledwie dwa lata temu ten chłopiec nie radził sobie bez silnych leków przeciwpadaczkowych i był poważnie opóźniony w rozwoju. Dzięki leczeniu Leva Levita, Tim przestał brać leki, ponieważ jego napady całkowicie ustąpiły. Co więcej, zaczął rozwijać się intelektualnie, nawiązując kontakty z ludźmi i rówieśnikami w szkole. Pięknie śpiewa i gra na gitarze.

 

— Powiedz mi, czy potrafisz śpiewać? Co lubisz robić?

— Uwielbiam śpiewać.

— Czy grasz na gitarze?

— Tylko (niesłyszalne.)

— Co jeszcze potrafisz? Umiesz śpiewać piosenki?

- Mogę.

— Jakie piosenki zaśpiewasz?

- Różne rzeczy, które są potrzebne.

— Proszę mi powiedzieć, w jakim stanie było dziecko, kiedy do nas trafiło?

— Przyjechaliśmy do kliniki dwa lata temu.

— Jaka jest diagnoza?

— Zdiagnozowano u mnie padaczkę.

— Opóźnienie umysłowe?

- Opóźnienie umysłowe.

— Jak długo trwały napady padaczkowe?

— Były poważne, ataków było 6 dziennie.

— Jak zachowywał się po atakach?

— Czułem się naprawdę źle, potrzebowałem snu.

— Czy brał jakieś leki?

— Brałem leki psychotropowe.

— Ile tabletek dziennie?

— Na początku 1 rano, 1 wieczorem. Potem 1,5 rano, 1,5 wieczorem.

— Jaki lek?

- Tegretol.

— Jak wyglądał jego rozwój?

— Byłem bardzo daleko w tyle.

— Jaki był twój nastrój?

„Był nerwowy, ciągle agresywny. I upośledzony umysłowo; nie umiał czytać; znał niektóre litery, ale je zapominał, a potem zapamiętywał…”

— Więc zaczęliśmy leczenie. Stopniowo odstawialiśmy leki, prawda? Zaczął je brać rzadziej. Jak rozwijał się jego stan? Co się zmieniło w trakcie leczenia?

— Prawie wszystko zaczęło się zmieniać.

- Co dokładnie?

— Ataki minęły – ataków już praktycznie nie ma.

— Czy teraz nie podajemy leków?

„Nie, nie podawaliśmy mu żadnych leków od dawna. A jego rozwój był naprawdę niesamowity. Potrafi czytać. Jego umiejętności liczenia są nadal słabe, ale już potrafi wykonywać pewne obliczenia. Wcześniej w ogóle nie rozumiał, czego ktokolwiek od niego chce”.

— Jak zaczął się zachowywać w swoim otoczeniu – w stosunku do otaczających go ludzi?

- Mogę go wysłać do sklepu, on kupi to bez problemu.

— Produkt, co? Zaczął grać na gitarze?

— Zaczął grać na gitarze. I zaczął normalnie komunikować się z ludźmi. Ludzie z nim rozmawiali.

— Czy wcześniej potrafił rozmawiać z ludźmi wokół siebie?

— Nie, wcześniej, gdy ktoś się do niego zbliżył, stawał się strasznie zdystansowany i trudno było obcej osobie się z nim porozumieć.

- A teraz?

- A teraz niech pokój będzie z sąsiadami i ze wszystkimi ludźmi.

— Kogo znasz wśród sąsiadów, Tim? Znasz wszystkich sąsiadów, przyjaciół? Masz jakichś przyjaciół, Tim?

— Tylko w szkole. (Reszty nie zrozumiałem)

— Powiedz mi, co jeszcze się w nim zmieniło – rozwój, inteligencja, komunikacja?

„Tak, wszystko się zmieniło. Stał się zupełnie inną osobą. Teraz mogę się z nim komunikować spokojnie, jak normalny człowiek. Nie mogłam się z nim komunikować dwa lata temu; musiałam się do niego dostosować – do jego nerwów, do jego rozwoju – wszystko trzeba było brać pod uwagę, kalkulować. Teraz traktuję go spokojnie, tak jak wszystkich.”

— I nie ma żadnych napadów, prawda?

- Nie.

— Czy zrobiłeś badanie?

- Tak, przeprowadziliśmy badanie.

- Pokaż mi to.

— Co zrobiłeś? Jakie badania wykonałeś?

- AJ.

- Proszę, pokażemy wam wszystko.

„Jesteśmy bardzo zadowoleni z leczenia. Absolutnie zachwyceni. Tego potrzebowaliśmy. Tego chcieliśmy.”

— Czy przestałeś brać leki?

- Tak.

— Czy teraz odczuwasz jakieś skurcze?

- Żadnych skurczów, nic.

— Czy dziecko poczyniło jakieś postępy intelektualne?

- Tak.

— Stał się rozsądny, wyrozumiały... Słyszałem, jak śpiewał (niesłyszalne).

- Śpiewa.

— Czy oni do niego dzwonią?

— Tak go nazywają. Śpiewa i w szkole, i na wszystkich koncertach, gdzie jest solistą.

- Dobry.

— Zapomniałem też dodać, że lewa strona jego czoła była węższa, ale teraz się wyrównała.

— Podnieś to, pokaż jeszcze raz. Co tam było? Czy było zwężone?

— Było zwężone. Po lewej stronie było znacznie węższe.

— Teraz już się wyrównało, prawda?

— Teraz sytuacja się wyrównała.

- Bardzo dobrze. A czy grasz w gry na (niesłyszalne).

— Mapy.

— W jakie karty grasz? W gry telewizyjne?

— Mapy w telewizji i na (niesłyszalne)

— Doskonale. Szachy? Grasz w szachy?

— W telewizji.

- Dobrze zrobiony.

 

Dowiedz się na webinarium online!
Uczymy rodziców najskuteczniejszych sposobów pomagania swoim dzieciom.

Centrum Medyczne Dr. Levita działa od 1996 roku - nasze wieloletnie doświadczenie pozwoliło nam pomóc już wielu dzieciom z ASD i upośledzeniem umysłowym oraz ich rodzicom.