AUTYZM U DZIECI I REHABILITACJA
Rehabilitacja to przywracanie utraconych zdolności. Słowo „rehabilitacja” pochodzi od łacińskich słów „re” (ponownie) i „abilitate” (zdolność).
Autyzm (od greckiego słowa autos oznaczającego „siebie, jeden”) to proces autoimmunologiczny, w którym układ odpornościowy atakuje własne komórki, myląc je z obcymi.
Autyzm z kolei ma pochodzenie greckie i oznacza „ja”.
Diagnoza to proces mający na celu rozpoznanie przyczyny choroby.
Diagnoza autyzmu zazwyczaj rozpoczyna się od wizyty u psychiatry lub neurologa, do którego rodzice przyprowadzają swoje dziecko. W placówce medycznej, która często budzi lęk u dzieci, nieznany lekarz bada dziecko i stawia diagnozę w ciągu zaledwie kilku minut.
Zazwyczaj dziecko z autyzmem, otoczone obcymi, zachowuje się zupełnie inaczej niż w domu. To właśnie tutaj pojawiają się pierwsze problemy. Specjaliści mogą przypisywać dziecku agresję, napady złości i inne zachowania, mimo że w znanym mu otoczeniu takich zachowań nie ma.
Po postawieniu diagnozy stosuje się standardowy program rehabilitacji: farmakoterapię, terapię logopedyczną, pedagoga specjalnego i psychologa, a także terapię ABA. Warto jednak zauważyć, że w krajach europejskich leki są od dawna stosowane w rehabilitacji dzieci z autyzmem, ponieważ udowodniono ich nieskuteczność, a nawet działanie przeciwne do zamierzonego.
Celem pracy logopedy jest uzupełnianie wiedzy ogólnej, nauka czytania, pisania, modelowania i zabawy.
Logopeda koncentruje się na rozwoju i korekcji mowy, podczas gdy psycholog koncentruje się na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych dziecka. Niewątpliwie ci specjaliści naprawdę pomagają dzieciom z autyzmem.
Rehabilitacja dzieci z autyzmem
Ważne jest, aby zrozumieć, że każde dziecko z autyzmem ma swoje unikalne cechy. Niektóre dzieci są w łagodniejszym stadium, zaczynają wychodzić z autyzmu, zaczynają wchodzić w interakcje ze światem i ludźmi, mają pewne szczątkowe zdolności mówienia i nie wykazują nadpobudliwości ani innych problemów. W takich przypadkach specjaliści pracują nad korektą i rozwojem istniejących podstaw.
Niestety, zdarzają się również dzieci w cięższym stanie. Wykazują one nadpobudliwość , problemy żołądkowo-jelitowe, stereotypowe zachowania, mają ograniczony kontakt ze światem zewnętrznym i innymi ludźmi oraz często są podatne na napady złości i agresję.
Termin „logika” pochodzi od greckiego słowa „logos” i oznacza „słowo, rozum”.
W takich warunkach nauczyciele nie mogą efektywnie pracować z dzieckiem, ograniczając się do zadań logicznych. Dzieci z autyzmem nie mają jednak problemów z logiką. W takiej sytuacji nie potrafią powiązać nabytej wiedzy ze światem zewnętrznym. Na przykład, kolor żółty oznacza dla nich tylko kolor żółty, a nie skojarzenia i emocje z nim związane.
Terapia ABA polega na manipulacji w celu rozwijania umiejętności dziecka. Zabawa jest całkowicie pomijana w tym procesie, służąc dzieciom jako środek komunikacji. Terapia ta wymaga skupienia uwagi, którego brakuje dzieciom z autyzmem i jest niekompatybilna z innymi rodzajami terapii. Dzieli ona zachowanie dziecka na „pożądane” i „niepożądane”, ograniczając rozwój i hamując rozwój mowy. Główny nacisk kładziony jest na logikę i podstawowe potrzeby, co wzmacnia stereotypowe zachowania.
Oryginalna metoda LTP® Michaela Levita polega na przywróceniu dziecku rzeczywistości i skierowaniu jego uwagi na otaczający je świat bez stosowania szkolenia lub przymusu.
